„Перо от пеликан“. Какво е то за мен? Нещо шантаво. Нещо различно. Нещо уникално, различно от всичко друго. Точно както пеликанът е уникална птица, перото му също символизира странното, оригиналното.
Значи ли това, че перото е нещо лошо? Все пак малко хора биха сметнали пеликана за красива птица, да не говорим за сладкопойна. А какво повече можем да очакваме от една птица?
Всички помнят папагалите не толкова заради красивите им шарки, колкото заради говора им. Колибритата са известни не заради перата си, а заради размера си и скоростта, с която махат с крила. А кой изобщо знае за многоцветната овесарка? Тя е една прекрасна птица, която изглежда като нарисувана, но е просто това – в нея няма нищо друго, което да е специално, и затова никой не знае за нея. Та все пак е напълно нормално една птица да е красива – повечето птици са красиви. Да, помним пауна като „най-красивата птица“, но всички други красиви птици? За нас те просто се сливат, защото не са нищо специално. А пеликанът? Пеликанът е различен. Веднага щом чуем името му си представяме онази птица, глътнала риба.
Но за пеликана сигурно не е особено важно дали го помним или как. За него има нещо много по-важно – оцеляването. Да, другите птици може да са по-красиви, но за един пеликан няма по-красиви птици от пеликаните. А клюнът му му помага да хваща храна по-лесно и да оцелее по-дълго.
За мен перото от пеликана е същото като птицата, от която е взето – нещо, което на пръв поглед може да е невзрачно, но всъщност е различно и полезно.
И за какво може да е полезно? За много неща, от гъделичкане, до чистене и украса. Но има едно нещо, което според мен е най-важно и за което ще говоря тук – с него можеш да пишеш. Никога не съм писала с перо и затова не мога да кажа дали е различно от писането с химикал или молив, но пък някога не е имало друг начин да запишеш мислите си. Да, може би не са използвали перо точно от пеликан, но всеки пише различно и може би някой се е вдъхновявал точно от тази птица. Кой знае, може би някоя книга, разкривайки ни света такъв, какъвто е бил тогава, е била написана точно с перо от пеликан? Може би точно то е вдъхновило някой писател да напише произведение, което и до днес наричаме „класика“. Или пък всичко това не се е случило, а ще се случи – въпреки че има химикали, моливи и компютри, все още има хора, които пишат по „старомоден“ начин… Може би пеликанът ще мотивира някой бъдещ гений? Кой знае.
Но едно е сигурно – каквото и да мислим за него, каквито и надежди да му възлагаме, пеликанът ще продължи да е уникална, различна птица, която ни показва, че да си различен може да е страхотно.
Глория Добрева
години: 16 години
град: Велико Търново
Tags: Глория Добрева, Есета от конкурса, Конкурс, ПЕРО от ПЕЛИКАН

